We hebben de coach gebouwd die we niet konden vinden.

Wij zijn Hendrick en Bob. We lopen trails, en vanuit onze eigen ervaring bedachten we Trailwise, omdat we allebei een probleem hadden waarvan de loopwereld bleef zeggen dat het normaal was.

Een van ons raakte steeds geblesseerd

Niet dramatisch. Op de gewone manier. Een zeurend plekje wordt een week rust. Een week rust wordt opnieuw opbouwen. Dat opbouwen eindigt in hetzelfde zeurende plekje, een paar maanden later, en je begint opnieuw, net iets langzamer dan de vorige keer.

Elk plan dat Hendrick probeerde was goed in zeggen wat je moest lopen en waardeloos in zeggen wanneer je moest stoppen. Ze reageerden allemaal op hetzelfde moment: na de blessure, toen rust de enige optie was die overbleef. Geen enkel plan zei iets in de tien dagen ervoor, toen de signalen er al waren en er nog een week te redden viel.

Hij wilde geen plan dat blessures opmerkt. Hij wilde er een dat de week ervoor opmerkt.

De ander kon niet weg

Bob wilde al jaren van horloge wisselen. Hij deed het nooit. Niet omdat het nieuwe slechter was, maar omdat wisselen betekende dat hij alles erachter moest achterlaten: jaren aan trainingen, slaap, rusthartslag, het trage eerlijke verslag van fitter worden en ouder worden.

De data was van hem. Of hij die eruit kreeg in een vorm die nog iets betekende, besliste iemand anders. Dus bleef hij op hardware waar hij geen plezier meer aan beleefde, en dat is een vreemde plek om te belanden in een sport die over vrijheid zou moeten gaan.

Het duurde even voor we zagen dat het één probleem was

Het lijken twee verschillende klachten. Het is dezelfde klacht in andere kleren.

Allebei komen ze uit een wereld waarin je trainingsgeschiedenis van een platform is in plaats van van jou. Ligt het dossier verspreid over apps en breekt het telkens als je van merk wisselt, dan kan niets over jaren heen kijken en de verschuiving opmerken die vóór een blessure komt. En als niets over jaren heen kan kijken, zit je vast aan het merk dat je toevallig als eerste kocht.

Repareer het dossier en beide problemen worden oplosbaar. Dat is het hele idee, en daarom was het eerste dat we bouwden geen coach. Het was de plek waar de geschiedenis woont.

Wat we besloten dat dat betekende

Neem elk apparaat mee, en houd de geschiedenis wanneer je het achterlaat. Behandel gezond blijven als het fundament waarop het plan staat, niet als een waarschuwing die te laat komt. En laat de redenering zien, elke keer, zodat een wijziging in de training van vandaag komt met de gegevens erachter in plaats van met een getal en een schouderophalen.

Niets daarvan is exotisch. Het is vooral een weigering om het makkelijke te doen, namelijk je data gijzelen en dat een ecosysteem noemen.

Ben jij de loper die steeds opnieuw opbouwt, of die nog op een horloge zit dat je ontgroeid bent, dan is dit voor jou.